De Amerikaanse minister van Defensie Pete Hegseth wil militairen van dertig jaar en ouder verplicht laten testen op hun testosterongehalte. Wie een laag niveau heeft, krijgt het hormoon aangeboden. Het doel, aldus Hegseth, is te “garanderen dat militairen de juiste testosteronspiegel hebben, zodat ze op hun best kunnen functioneren.” De deelname aan de behandeling blijft vrijwillig; militairen jonger dan dertig kunnen zelf een test aanvragen.
Het plan klinkt daadkrachtig, maar rust op een wankele wetenschappelijke basis. Dat is de kern van de kritiek die medici en wetenschappers inmiddels hebben geuit.
Experts die The Washington Post raadpleegde, wijzen op een fundamenteel probleem: testosteronspiegels schommelen van nature en zijn sterk persoonsgebonden. Preventief screenen is in de medische praktijk ongebruikelijk. Een test wordt doorgaans alleen overwogen wanneer iemand concrete klachten heeft — sterk verminderd libido, chronische vermoeidheid of andere symptomen die wijzen op een klinisch tekort. Een hoogleraar kinesiologie noemde het idee om iedereen boven de dertig te screenen ronduit “belachelijk”.
Een hoogleraar geneeskunde verduidelijkte dat normale testosteronwaarden liggen tussen de 300 en 800 nanogram per deciliter, en dat iemand met een waarde van 700 niet aantoonbaar beter presteert dan iemand met een waarde van 300. Een breed spectrum aan waarden geldt als normaal. Testosteron toedienen aan mensen wier hormoonhuishouding al binnen de norm valt, heeft geen medisch nut — en kan zelfs schade aanrichten.
Risico’s worden onderschat
Hegseth omschrijft zijn initiatief nadrukkelijk niet als “kunstmatige verbetering”, maar als het “herstellen en optimaliseren van natuurlijke capaciteiten”. Die formulering is politiek handig, maar wetenschappelijk ongedekt. Voor de bewering dat testosteronaanvulling de levensduur verlengt of de algehele prestaties verbetert bij mannen met normale waarden, bestaat geen wetenschappelijke consensus.
Daar komt bij dat testosteron de spermaproductie negatief kan beïnvloeden, soms tot onvruchtbaarheid leidend. Voor militairen die op korte termijn kinderen willen, is het hormoon uitdrukkelijk af te raden. Hegseth’s boodschap maakt hierover geen duidelijk voorbehoud.
De experts erkennen tegelijkertijd dat testosteronaanvulling in specifieke gevallen wél zinvol is. Bij een klinisch vastgesteld tekort kan het seksuele gezondheidsvoordelen bieden, vermoeidheid verminderen, botdichtheid verhogen en spiermassa doen toenemen. Het verschil zit hem precies daarin: behandeling op medische indicatie versus bevolkingsbreed screenen zonder symptoom. Hegseth’s plan vervaagt die grens, en dat is precies wat medici hem kwalijk nemen.
Wat het plan bovendien onduidelijk laat, is wat er gebeurt met militairen die een “te laag” niveau hebben maar de behandeling weigeren, en welke gevolgen het plan heeft voor vrouwen in het leger. Zolang die vragen onbeantwoord blijven, is het initiatief meer politiek statement dan doordacht gezondheidsbeleid.