In de Rotterdamse wijk De Esch slapen bewoners voor het eerst in jaren weer door. Twee weken geleden trad een nachtelijk gebiedsverbod in werking, een ingrijpende maatregel die een einde moest maken aan jarenlange overlast door straatraces, drugsgebruik en prostitutie. Het effect was onmiddellijk. De vraag is of het ook blijvend is.
De opluchting onder bewoners is groot, maar de zorgen over de toekomst zijn dat ook. Bewoner Remco Arnold vreest dat zodra het verbod afloopt, de wijk snel weer wordt gevonden door dezelfde groepen. Het buurtcomité pleit daarom voor een structurele maatregel: verkeersregelaars bij de wijkingangen in weekendnachten, die alleen doorlaten wie een geldige reden heeft. De wijkraad ziet daar echter niets in. Voorzitter Christiaan de Jong stelt dat een dergelijke aanpak de bewegingsvrijheid van andere Rotterdammers te veel inperkt en hoopt in plaats daarvan op een gedragsverandering bij de overlastgevenden zelf. Dat is een optimistische verwachting, en de bewoners weten dat.
De situatie in De Esch legt een bredere spanning bloot: tussen tijdelijke handhaving en structurele aanpak, tussen openbare orde en individuele vrijheid, tussen de belangen van wijkbewoners en die van de stad als geheel. Het gebiedsverbod werkt — dat staat buiten kijf. Maar een maatregel die na drie maanden vervalt zonder vervolgstrategie, lost weinig op. Voor nu genieten de bewoners van de stilte. En terecht.